วันที่ 13 มิถุนายน 2551
วันนี้ลูกสาวแม่นามว่ากีต้าร์
อายุครบ 2 ขวบแล้วน้า...
แม่ขออวยพรให้
กีต้าร์เป็นเด็กที่มีความสุขในทุก ๆ สถานการณ์
สุขภาพร่างกายแข็งแรง
ที่สำคัญ...เป็นเด็กที่มีจิตใจดี

แม่กับป๊ะป๋าไม่ได้มีเงินมากมาย
ที่จะดลบันดาลใจทุกอย่างให้กีต้าร์ได้
แม่อยากให้กีต้าร์พอใจในสิ่งที่ตัวเองมีและเป็น
เรามีความสุขกับทุก ๆ วันได้
สิ่งธรรมดาคือสิ่งพิเศษ ...
กว่าจะมาถึงวันนี้ขวบปีที่สองของลูก
ป๊ะป๋ายังคงทำงานหนักเช่นเดิม
ส่วนแม่ยังคงเลี้ยงกีต้าร์...ทำหน้าที่แม่
ซึ่งบางทีอาจจะไม่ดีเท่าที่ควร ^o^
แต่แม่อยากให้กีต้าร์รู้ไว้ว่า...
แม่และป๊ะป๋าทำดีทีสุดแล้วสำหรับลูก

วันเกิดกีต้าร์ต่อจากนี้ไป..
แม่ไม่อยากให้กีต้าร์คาดหวังว่า
จะได้รับของขวัญจากคนที่รักหนู
เพราะความรักไม่จำเป็นต้องแสดงออกด้วยของขวัญ
แต่แม่อยากให้กีต้าร์คิดถึงแม่และป๊ะป๋ามากที่สุด
เพราะแม่คือคนที่ให้กำเนิดหนู
ให้ชีวิตกับหนูบนโลกใบนี้...
แม่ไม่ได้เขียนเพื่อให้หนูรำลึกบุญคุณ
ที่แม่เขียนเกิดจากความรู้สึกของแม่จริงๆ
พอวันเกิดแม่...แม่กลับคิดถึงคุณยาย
เมื่อก่อนไม่เคยนึกถึง...วันเกิดอยากไปกับเพื่อน
แต่พอวันที่มีลูกเอง...แม่กลับคิดถึงคุณยายที่สุด
ตอนนี้สายเกินที่จะบอกกับคุณยายแล้ว
แม่ไม่อยากให้กีต้าร์เป็นเหมือนแม่
ดังนั้น...นี่คือเหตุผลที่แม่อยากให้กีต้าร์เข้าใจ

ตอนนี้กีต้าร์ยังคงหม่ำนมแม่อยู่
อย่างน้อยวันละครั้งก่อนนอน
อุ๊ขอขอบคุณพี่ส้มแม่น้องต้นตาล
http://tontarn.diaryclub.com
ที่เป็นแรงบันดาลใจสำคัญเรื่องการให้นมแม่
จำได้ว่าเปิดอ่านไดอารี่พี่ส้มทุกวัน
พี่ส้มให้ข้อมูลและความรู้หลายอย่าง
เกี่ยวกับนมแม่...ขอบคุณจริง ๆ ค่ะ

ป้าอุ้ยและอาอรของกีต้าร์
ไว้มีโอกาสเราคงได้เจอกันอีกนะคะ
อยากให้พี่ทั้งสองคนเห็นหลาน
ขอบคุณมาก ๆ สำหรับของเล่นเสริมพัฒนาการทั้งหมด
คาดว่ากีต้าร์จะพัฒนาการดีขึ้นในทุกวันต่อจากนี้ไป^^
อีกคนที่ขาดไม่ได้...
แม่เป็นคนมีเพื่อนไม่มาก
แต่แม่โชคดีที่เพื่อนที่มีเป็นคนที่ดีที่สุดจริงๆ
พูดถึงบ่อยขนาดนี้่..จะเป็นใครไปไม่ได้
นอกจากป้าขวัญคนงาม ณ เมืองขลุง ^^
ขอบคุณสำหรับทุก ๆ อย่างสำหรับหลานคนนี้
ป้าขวัญส่งมาตั้งแต่สำลียันผ้าห่มตอนกีต้าร์เกิด
เสื้อผ้าส่วนใหญ่ที่หนูใส่
เป็นของป้าขวัญทั้งนั้น อิ อิ
ขอบคุณนะเพื่อน...ที่เป็นเพื่อนกันมาจนทุกวันนี้
ระยะเวลาไม่ได้พิสูจน์ได้ในทุกเรื่อง
เพื่อนที่เคยคบกันมาสิบกว่าปี
ยังมาห่างกันไปเพราะเรื่องไม่เป็นเรื่อง
แต่สำหรับป้าขวัญ...โกรธกันงอนกันก้อบ่อย อิ อิ
แต่ป้าขวัญไม่เคยหายไปไหน
เอ...หรือจะเป็นวิบากกรรมเหมือนป๊ะป๋ากีต้าร์หว่า 55
ป้าเอ๋ ณ Oregon
ไม่ค่อยได้คุย แต่ยามท้อแท้
ป้าเอ๋ยังคงส่งกำลังใจมาให้ตลอด
ขอบคุณนะเพื่อนนนน...

อีกเรื่องนึงที่ไม่เคยคิดว่าจะเกิดขึ้นในชีวิตแม่
มิตรภาพผ่านไดอารี่ ผ่านโลกไซเบอร์
ดีใจมาก ๆ ที่ได้รู้จัก พี่ ๆ เพื่อน ๆ ที่น่ารักทุกคน
ขอบคุณสำหรับทุกคำแนะนำ กำลังใจ
และสิ่งของน่ารัก ๆ ให้หลาน
ขอบคุณพี่หนุ่ย พี่ออย พี่แหม่ม น้ำ
คุณแม่ นุ้ยแม่น้องนีน่า พี่ส้ม
พี่ก้อยแม่หนุ่มจินโซล เอแม่หนูเจนนี่
พี่นาแม่น้องแซมมี่ พริส หนูแม่น้องพอใจ
ปุ๋ยแม่เจ้าขา ที่เขียนไดอารี่ดี ๆ ให้ได้อ่าน
เปิดทีไรก้อมีเรื่องให้ยิ้มได้ทุกที
I love you all...
